Ötekinle Barışmak

Bazı şarkılar iz bırakır hayatımızda, çok derin hisler uyandırırlar bizde. Ya severiz yada nefret ederiz bu izlerden. Ben çoğunlukla severim bende izleri olan şarkıları. Ve böyle şarkılardan bazı cümleler seçerim kendime. Size o şarkılardan birinden bahsetmek istiyorum bu kez. ‘Filler ve çimen’.

Eğer dinlemediyseniz bu yazıyı okuduktan sonra dinlemenizi tavsiye ederim. Dinlerken huzur ve hüznü bir arada yaşadığım bir şarkı.. İçinde kendim için seçtiğim iki cümle var. Birincisi; ‘hatırlayarak yaşamak boynumuzun borcu ama ölürdün unutmasan..’ Bir düşünelim, hangi acımız ilk gün olduğu kadar taze? Hiçbiri. Olmamalı da zaten. Kanayan dizimizi hatırlıyoruz evet. Yada kalbimizin en derininden kırılıp binlerce parçaya bölündüğünü. Ama ne dizimizin acısını hissediyoruz ne de kalbimiz paramparçayken canımızın nasıl yandığını.

Şimdi gelelim şu anki acılara.. Biliyorum, canınız yanarken bu sözleri duysanız boş laf diye düşüneceksiniz. Asla unutmayın, bu gün değil ama yarın o acılar dünün acıları olarak kalacak. Hadi çıkaralım yara bantlarımızı! Ne kadar üzerini örtersek o kadar uzun sürecek iyileşmesi. Ve kendimize bir de iyilik yapalım. Ağlamak istiyorsak ağlayalım, aramak istiyorsak arayalım.. Kendimize ne iyi gelecekse onu yapalım. Sonra o acıyı sonsuza dek unutalım 🙂 Çünkü ikinci cümle tam burada yetişiyor imdadımıza: ‘Kaybederek çoğalırsın.’

Ne doğru söz. Hayatımızdan çıkan bir çok iyi şey, daha iyi yeni şeylerin hayatımıza girmesini sağlamadı mı? En sevdigimiz dost, kalbimizin sahibi, hatta en sevdiğimiz eşyamız. Hepsi bir zamanlar bambaşkaydı. Ama yenilerine bir göz attığımızda iyi ki diyeceğiz bence 🙂 Acılarımızı içimizde büyütmek sadece yıpranmamıza sebep olacak. Bırakalım su yolunu zamanla bulsun. Yada olduğu gibi kalsın ve bizi değiştirsin. Ağlayıp sızlanmak yerine kendimizi mutlu edecek şeyler yapalım. Kendimizi iyi hissettiğimiz bir yere gidelim en kısa zamanda. Büyüdüğümüz yere mesela, yada yakındaki bir sahile. Etrafımızda mutsuzluğumuza sebep olan eşyaları atalım, bizi üzen kişileri de çıkaralım hayatımızdan. İyi şeyler düşünmek bizi hep iyiye götürür. Bu yüzden her sabaha güzel düşüncelerle uyanalım. Hayatın, geçen günlerin, sevdiklerimizin ve en önemlisi kendimizin kıymetini bilelim.

Sevilmek sevmekle başlar, sevelim. Leylak çiçeklerini, bir kediyi, yeni tanıdığımız insanları, yada bir hindistan cevizini. Sevgi bize ait, neyi seveceğimizden kime ne! 🙂 Aldığımız her nefesin hakkını vermek gerek. Hayatı olabildiğine güzel yaşamak gerek.

Hadi başlayalım. Yarın yada o meşhur ‘pazartesi’ değil. Şimdi.

Yazar Hakkında
Toplam 5 yazı
Gokyuzuboyayankiz
Gokyuzuboyayankiz
Yorumlar (Yorum yapılmamış)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

×

Bir Şeyler Ara