Fotoğraf: Sitemkar, Nurullah GENÇ.

Bir yağmur bilirim benim göğümde!

Bir çocuk gözlerine baktığımda,

Ve bir çocuk göğsüme yaslandığında,

Yalnız bir çocuk bilirim benim toprağımda!

Sen çocuk!

Küsme yağmurlara,

İçinde kokusu gidenlerin,

İçinde nefesi, gurbeti sıla bilenlerin.

Korkma!

Şimşekler çaktığında içine kaçma!

Yer yarıldığında göğe, gök yarıldığında yere muhtacız unutma.

Ve çocuk, affet!

Yalnız ölmek affedilir

Serçe parmağınla boz bu küslüğü

Ettirgen çatılı bir fiildir çünkü.

Gönül koyma!

Dargınlığının adresi yok bizde

Biz bakardık göç edenlere, sessizce.