Kalemin ruhumuza değdiği bir şiirde

Başlamak bir serüvene

Silinen nice gerçek

Ve inanmaya değer bir hikâye ile.

Yaşamak için, nefes almaya mecbur olmak gibi

Bu da,

Sevilmek için sevmeye mahkum edilmek mi?

 

İki masal kahramanı;

Uyumak ve uyanmak.

Herkes sever ama anlatamaz hiç kimse gördüğü rüyayı

Ve herkes yaşayamaz

Rüyaya eş değer bir sevdayı.

 

Kim bilir ?

Kaç kişi ölür gerçek bir filmde?

Aşk var olmasaydı siyasette

Kavuşmak ıskalamazdı biri diğerine gittiğinde.

Bu sebeple,

Ya ıskalanmayı seçtin mutsuz olacağını bile bile

Ya da zaten mutsuzsun burnu havada bir gurur ile.

 

Bir kırmızı başlıklı kız varmış,

Geçmiş bir hikâyede mutlu bir nam salmış.

Önce ağlamış

Ama hüzünden sonra kavuşmak varmış.

Dediler, inandık!

Geceden kalma,

Ve yine geceye kalma,  yoğun bir çalışma temposuyla,

Böyle ikili bir vardiya.

Ağır bir yük yine sevenin koynunda

Konuşmaksa dünya telaşı .

Neme lazımlar sussun mekanlarında.

Sarı lambalar yanıyor oysa

İçimizde birikmiş kelimeler varsa da

Susmaya hazırdık, konuşmak yokmuşçasına.

Şeritler geçtikçe,

Ayaklarımızın altında beyaz çizgiler biriktikçe

Temiz bir mabede ulaşmak sevdası ile

Biraz korkak

Acı bir telaş ile

Durdurmaya hükmedemeğin merakın

Yollara düştüğün o mayhoş hal

Sevilmiş bir çaresizlik ile

Yollardayız böyle

Varmak kimin haddine…